«Ο τυμπανιστής και οι φίλοι του».
Σχέδιο: Θανάσης Πέτρου
Σενάριο: Δημήτρης Βανέλλης, Πέτρος Ζερβός, Παναγιώτης Κούστας, Αλέκος Παπαδόπουλος.
Εκδόσεις: ΒΙΒΛΙΟΠΕΛΑΓΟΣ
ISBN: 978-960-7280-34-3

Περιλαμβάνει 13 ιστορίες που έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ, στο περιοδικό ένθετο της Ελευθεροτυπίας «9» αλλά και έχουν αποτελέσει και συμμετοχές του δημιουργού στο 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς της Βαβέλ αλλά και του bartesera (2006).
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, τις ιστορίες μπορείτε να τις βρείτε και διάσπαρτες σε διάφορα έντυπα του χώρου. Ένα όμως από τα καλά με αυτές τις εκδοτικές προσπάθειες, είναι ότι οι φίλοι του συγκεκριμένου σύμπαντος, έχουν την ευκαιρία να τις έχουν όλες μαζί, συγκεντρωμένες σε έναν τόμο, στο ράφι της βιβλιοθήκης τους.

Οι τίτλοι των ιστοριών:
Ο Τυμπανιστής (βασισμένο στο ομότιτλο διήγημα του Σλάβομιρ Μρόζεκ), Jungle Bells, Το Σπρέι, Ο Ελέφαντας (βασισμένο στο ομότιτλο διήγημα του Σλάβομιρ Μρόζεκ), Ο κύριος Τέιλορ, Νηστεία, Το Όνειρο, Το Υπερπέραν, Το Καλοκαίρι, Κρέας Α.Ε, Κόκαλα δεν Έχει, Home Cinema Hellas, Το Λιοντάρι (βασισμένο στο ομότιτλο διήγημα του Σλάβομιρ Μρόζεκ).
Αντίστοιχα λοιπόν οι ιστορίες απαντάνε – πραγματεύονται τα εξής ερωτήματα-θέματα:
πότε θα σταματήσει ο τυμπανιστής να βαράει το ταμπούρλο του;
γιατί ο Άη Βασίλης φοράει κόκκινα ρούχα;
μπαμπά, πετανε οι ελέφαντες;
υπάρχει σπρέι που σε κάνει ορατό;
γιατί οι αριθμοί στοιχειώνουν τα όνειρα σου;
μπορεί το υπερπέραν να μας δώσει απαντήσεις;
ένας Αμερικάνος κάνει εμπόριο κεφαλών, κάποιοι όμως εμπορεύονται ζωντανή σάρκα...
αμαρτωλέ! οι τέχνο-φρικ Ταλιμπάν της θρησκείας καραδοκούν!
ποιες είναι οι φυλές των Αθηναίων και που θα τις βρείτε;
ο καθημερινός ρατσιστής καβαλάει μοτοσακό
έχουν τα σαλιγκάρια πολιτική συνείδηση;
πόσες γλώσσες μιλάς;

Αν προσέξουμε τους τίτλους από τις ιστορίες θα καταλάβουμε ότι μέσα σε ένα άλμπουμ 54 σελίδων θα βρεθούμε «αντιμέτωποι» με μία πληθώρα θεμάτων.
Τα θέματα που ο δημιουργός – με την αρωγή των σεναριογράφων του – διαλέγει να ασχοληθεί, κινούνται σε δρόμους που ξεκινούν από την λογοτεχνία (Σλάβομιρ Μρόζεκ) αλλά που δεν διστάζουν να σχολιάσουν με έναν πανέξυπνο τρόπο τόσο την δική μας ελληνική κοινωνία. Προχωρώντας ακόμα πιο πέρα, φτάνουμε ακόμη και στην κοντόφθαλμη τάση του ανθρώπινου είδους, που έχει σαν απώτερο στόχο τον διαρκή πλουτισμό αλλά και την επικράτηση του «εγώ» απέναντι στο «όλον».

Αν προσθέσει κανείς στην θεματική πληθώρα, την δυνατότητα του δημιουργού να χειρίζεται μία εξιστόρηση μέσω της αλληλουχίας εικόνων, τόσο στο πεδίο «μολύβι – μελάνι» όσο και στο πεδίο «χρώμα» με άκρως ικανοποιητικό τρόπο, έχουμε ένα άλμπουμ που τραβάει την προσοχή και ευφραίνει το μάτι του αναγνώστη.

Οι ιστορίες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ανάλαφρες ή απλώς κωμικ-(comic)-ές . Θα μπορούσαν όμως να χαρακτηριστούν διασκεδαστικές. Διασκεδαστικές γιατί ενώ από την μία θα μπορούσε να πει κάποιος ότι θεματολογικά, αρκετές απο αυτές, είναι σχετικά μελαγχολικές, ξάφνου έχουμε πανέξυπνες ανατροπές ενώ στοιχεία -καλού- μαύρου χιούμορ έρχονται στην επιφάνεια. Και το καλό είναι ότι συμβαίνει συχνά. Και φυσικά δεν έχουμε ένα «δυσάρεστο» άλμπουμ.
Ίσως να μπορούσε κανείς να πει ότι έχουμε ιστορίες «εγκεφαλικές». Οι εγκεφαλικές συνάψεις του αναγνώστη δουλεύουν εντατικά. Κάτι το σκίτσο που προκαλεί τις αισθήσεις του αναγνώστη, κάτι τα θέματα που πραγματεύονται οι ιστορίες του άλμπουμ, τους δίνουμε δουλειά να κάνουν,,,
Όλες αυτές οι παράαμετροι δεν κάνουν το άλμπουμ δυσανάγνωστο σαν π.χ σημειώσεις σημειολόγου. Απλά του προσδίδουν ένα ιδιαίτερο βάρος και χαρακτήρα που το κατατάσσει σε μία από τις καλύτερες ανθολογίες – άλμπουμ που έχουμε διαβάσει τον τελευταίο καιρό...

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να επισημάνουμε και το γεγονός ότι βλέπουμε έναν απο τους κατεξοχήν ταλαντούχους, και αγαπημένους του γράφοντος, έλληνες δημιουργούς να περιπλανιώνται στα μονοπάτια της δημιουργίας σεναρίων για άλλους δημιουργούς, και όχι για τις δικές του δημιουργίες. Και δεν μιλάμε για άλλον από τον Πέτρο Ζερβό...

Συμπερασματικά λοιπόν έχουμε ένα άλμπουμ με ιδιαίτερο βάρος, έξυπνο και ευφάνταστο, σχεδιαστικά πολύ ενδιαφέρον. Θεωρούμε δε, ότι αποτελεί μία πολύ καλή επιλογή για τους έλληνες φίλους της 9ης τέχνης.

Κειμ: Μάρκος θεοδωράκης